Καμερο-φοβία και Καμερο-λατρεία: Δημο-κρατική Αν-ασφάλεια;

Εκτύπωση | Αποστολή | Μοιράσου

Κεφάλαιο στο βιβλίο: ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ - Διεθνείς και Ελληνικές Προσεγγίσεις, Εκδόσεις Βιβλιόραμα, 2010

1. Η γενικευμένη ηλεκτρονική παρακολούθηση, ως «καμερο-πληξία», απέκτησε πολιτική διάσταση, καθώς τα νομικά κενά, στην αρχή τουλάχιστον, δεν άφηναν περιθώρια για εγγυήσεις δημοκρατικού ελέγχου της λειτουργίας των καμερών. Η παράνομη λειτουργία των καμερών έφερε σε σύγκρουση το Υπουργείο (Δημόσιας Τάξης) με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ). Το πέρασμα από την κυκλοφορία των οχημάτων στην ασφάλεια των ύποπτων πολιτών δεν ευδοκίμησε. Κι έτσι οι κάμερες, κρυφές ή φανερές, κινητές ή ακίνητες, δεν μπορεί να χρησιμοποιούνται υπέρ του δημοσίου συμφέροντος αλλά κατά των δικαιωμάτων του πολίτη. Εξ ου και οι συμβολικές καταστροφές των καμερών. Η ασφάλεια δεν επιβάλλεται και η ανασφάλεια που κατασκευάζεται συνδέει ανεπίτρεπτα τα κοινωνικά κινήματα με την εγκληματικότητα του δρόμου και τη βία ή τις ριζοσπαστικές απόψεις με την Τρομοκρατία, ή και γενικότερα την ασφάλεια των πολιτών με την παρακολούθηση τους (ώστε να μειωθούν οι κίνδυνοι θυματοποίησης τους).