Ο ά-νους εγκληματίας είναι πάντοτε "αθώος"; [άρθρο]

Εκτύπωση | Αποστολή | Μοιράσου

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ, Ιανουάριος-Φεβρουάριος-Μάρτιος, 2009

Η βεβαιότητα των «ηλιθίων» για την πνευματική τους κατάσταση δεν αίρει τις διαφωνίες ως προς τα όρια (του ευφυούς/ αφυούς, ανόητου/ νοήμονος κ.ο.κ.). Η σύνδεση της ανοησίας με την αγαθότητα ή με την υψιπετή βλακεία της τέχνης (αισθητικής ή γούστου) ή τη φαεινή βλακεία (του έντιμου και συμπαθητικού βλακός) δεν προσδιορίζει το ακριβές περιεχόμενο του μη έχοντος (κοινό;) νου.